sinav stresinin uzun donemli psikolojik etkileri uzerine

selaminkavlen ademogullari.

bendeniz sizlerle bulustugum ilk yazimda, oncelikle bilincaltimla tanismanizi isterim. lafi sakiza cevirmeden evvel derhal anlatmaya basliyorum.

sinav denen hadiseyi hayatimdan cikarali uzun sure gecmis gunlerden birinde, bir ruya gordum. bu ruya, ya gelecek kotu gunlerin habercisiydi ya da sinsi bilincaltimin bana oynadigi bir oyundu. neden secenek veriyorum? gayet de bilincaltimin bir oyunuydu bu. yoksa nostradamus muyum ki gelecekten kotu haberler alayim? hayret bir sey.

ruyamda bir sinifta, en arka sirada oturuyorum. oldukca kasvetli bir gun olmali ki sinifin ici los. en arka siradayim ve yanimda kimse oturmuyor. icimde, insanin uzerine manda cokmesini aratmayacak bir sikinti var. sanki korkunc bir sey olacak ve ben bunu engelleyemeyecegimi biliyorum. bilmek dostlarim, aslen cok korkunc bir sey. hani bilmesem belki bir nebze olsun caba gosterecegim ama biliyorum ki ben 100 metreyi 1 dakikada kosamam. neyse, simdi konumuz bu degil.

sinifta sikinti icerisinde otururken birden fark ediyorum ki, siniftaki hickimseyi tanimiyorum. keske fark ettigim tek sey bu olsa diyerek siniftaki diger ogrencilerin tavirlarindan hummali bir sinav hazirligi icerisinde olduklarini anladigimi da sozlerime eklemek isterim. herkes bir sekilde sinav oncesi son cirpinislarini yapiyor, sanki o 3 dakikada okuyacaklari, o stres duzeyindeyken aklinda kalacakmis gibi hizli okuma rekoru kiriyordu. bu rekor denemeleri, hocanin sinifa girmesiyle son buldu. hoca kagitlari dagitti ve herkes muthis bir hizla sorulari yanitlamaya basladi. ben ise uzaylilar tarafindan kacirilip, uzerinde cesitli deneyler yapildiktan sonra taksim meydani'na isinlanmis bir maymun gibi etrafima bakiyordum. bir sure sonra kaygimi yenip kagidigima odaklandim. ve gordugum manzara karsisinda bilincaltimin yaraticiligindan oyle cok etkilendim ki o an kendimi simartmaya basladim. ne simartmasi? sinav bir edebiyat dersi ile ilgiliydi ve sinavdaki tum sorular tolstoy'un eserleriyle ilgiliydi: karakter isimleri, karakterlerin psikolojik analizleri, bazi kitaplarin ozetleri ve karsilastirmalari, altmetinler, tolstoy'un yasadigi donem ile kitaplari arasindaki iliskilendirmeler... simdi yazarken bile sistim yeminle. paragraf yapayim ki havam degissin.

sorulari okudukca aklimi oynatacak gibi oluyorum. bir yandan da o sorulari cevaplamak zorundayim ki, yerimden kalkip sinavi terk edemiyorum. bari biraz saha arastirmasi yapayim diye dusunerek can havliyle onumde oturan ogrenciden birkac cumle gorup yaziyorum. yazdigim cumlelere kendi ekledigim cumleleri ise, ne siz sorun ne ben soyleyeyim. bu bicimde 3-5 kopya denemesinden sonra en azindan bazi sorulara kisa da olsa yanit yazmis olmanin ferahligi, daha cok kopya cekmek ve daha cok sey yazmak hirsi ile butunlesiyordu bende. isin kotusu kopya cektigim adami da tanimiyorum ve ona da caktirmamak icin paraliyorum kendimi. adeta bir karabasanin icindeyim. tam kopya cekme islemim bitmis ve o sirada hoca "yazmayi birakin, sinav bitti" demisken yanibasimda upuzun sakallari, catik kaslari ve simsiyah bir rahip giysisi icinde tolstoy belirip sinav kagidimi bir hisim onumden cekerek burusturup yiyor. ama nasil bir yemektir o arkadas. adam resmen tek lokmada yuttu gul gibi sinav kagidimi. bu sahne karsisinda allah gormus munafik gibi tas kesiliyorum. daha fazla dayanamayan egom devreye giriyor ve ruyam bu sekilde sonlaniyor.

etik degerlere saygisindan oturu ben tolstoy'u buradan tebrik etmek istiyorum. serefsiz seni.